… en dat is uit het zicht. Sinds de installatie van het internet door de Telenet installateur hadden we een draadloos netwerkje geïnstalleerd. Ons huis bleek van zo’n stevig materiaal te zijn (laten we het daar maar op houden) dat het signaal van de garage bijna niet tot de verdieping erboven in de woonkamer geraakte. Tot overmaat van ramp zitten we met ons bureau op de verdieping daar nog eens boven. Geen draadloos netwerk dus.
Als oplossing heb ik dan een CAT5 kabel tussen de deur van de garage gepropt, en die langs de trap omhoog geleid naar het bureau, waar dan een draadloze router staat. Het is functioneel, maar zoals zoveel zaken die functioneel zijn, was het zicht niet je dat. Om nog maar niet te spreken over de kabel die bijna iedereen probeerde te onthoofden, en die gespannen was tussen de garagedeur (die daardoor niet goed dichtkon) en de trap. Je kon dus niet binnenkomen zonder hem te moeten ontwijken. Ook niet honderd procent.
Daar ben ik dan vorige week tegen uit mijn krammen geschoten. In de HUBO een arsenaal zelfklevende kabelgootjes gaan kopen en op de dag dat pa langskwam zijn we ons dan maar gaan botvieren met de boor op de muren. Het heeft tot vandaag geduurd, maar het is eindelijk zover. Behalve enkele kabelgootjes die heel discreet verstopt zitten, is alle bekabeling verdwenen (behalve het stuk in de garage, maar dat stoort niemand). Na een valse start waar ik de kabeltjes niet juist had gestoken, hebben we nu terug internet.
Nog een stapje verder in alle werkjes die nog liggen te wachten (en waar er constant bij komen).
Entries (RSS)