Deze week is er een om vlug te vergeten. HEt is eigenlijk allemaal zaterdagochtend begonnen. We hadden papierophaling in de straat, en terwijl ik me aan het haasten was om onze papierverzameling op tijd buiten te krijgen ben ik over een pak papier gestruikeld en een stevige shot gegeven aan de deurpost. Gevolg: mijn rechtse grote teen blauw genoeg om als mascotte te dienen van Club Brugge (het zwart komt wel in enkele dagen), en ik was min of meer geïmmobiliseerd voor het hele weekend. NATUURLIJK was het dan heel mooi weer, stralende zon en zachte temperaturen. Murphy natuurlijk.
Tegen maandag was alles wat tot redelijke proporties herleid. Mijn rechtervoet kon in een schoen, en ik ben dan ook naar de Duitse les gegaan. Op dat vlak gaat alles de goede richting uit. Maar daar kwam Murphy weer rond de hoek loeren.
In de Duitse les zat iemand die zich niet 100% voelde, en de volgende dag had ik het vlaggen : 39,4 graden koorts, draaiend en verstopt hoofd. In bed gekropen van zodra ik thuis kwam, en een dieet gevolgd van dafalgan om de koorts onder controle te krijgen. En nu maar hopen.
Entries (RSS)