Karekiet 39

I was looking at Vostro desktops this evening on the Dell site (I’m living in Belgium), and I had a look at the Vostro 410. The fact that it has Quad-core processor support in the series interested me. However, when I was trying to put a system together to have a look at the price, I had to look twice when I came at the choice of graphics card: Dell offers you standard the Radeon 3650 HD included in the price, with the Geforce 8800GT available for … €44.134. And the ATI Radeon 3450 HD (the slower version of the included 3650 HD) for ‘only’ €44.344.

I knew that graphics cards can sometimes cost more than an entire system, but this is a bit too much if you ask me

I didn’t make this up, the image below is the entire page

Still translating. Contact the administrator if you want this translation urgently.

(more…)

Twee jaar geleden was het er bijna van gekomen, maar de kaarten waren op voor we er hadden besteld. Dit jaar kregen we opeens een telefoontje van Ellen, die vroeg of we misschien meewilden. En als Bart Peeters het feestje organiseert, hoef je niet lang na te denken natuurlijk. Nekka here we come!

Deze 15 editie speelde zich zoals de voorbije paar jaar terug af in het Sportpaleis. Na een intiem ‘Omdat ik van je hou’ met Raymond die piano en één van de zangpartijen voor zijn rekening nam, kwamen een hele schare artiesten langs die één of twee van hun bekendste liedjes ten beste kwamen geven. De Vlaamse kleinkunst was goed vertegenwoordigd in Jan De Wilde, Hugo Matthyssen, Ronny Mosuse en de al genoemde Raymond Van Het Groenewoud.

Als onverwachte traktatie konden we dan nog genieten van een heel uitzonderlijk concert van de levende legende Ramses Shaffy.  Hij zong twee dijken van liedjes (Laat Me, en “Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder”) samen met een jonge band waarmee hij de laatste tijd in Nederland had getoured. Voor iemand van zijn gezegende leeftijd kon hij de ruimte van het sportpaleis in zijn tweede liedje beter vullen dan in het wat moeilijkere ‘Laat Me‘, maar het feit dat het hem lukt is op zich een hele prestatie.

De andere artiesten werden afgewisseld door Bart Peeters die een selectie uit eigen werk bracht. Daar bewees hij duidelijk mee dat hij na The Radio’s misschien wel minder frequent op de radio te horen is geweest, maar dat hij daarom niet bij de pakken is blijven zitten. De monsterhit AAA Anthem en het veel ingetogener ‘Heist aan zee’ waren de uitschieters die bij mij het meest zijn blijven hangen.

Ik had natuurlijk geen fototoestel mee, maar ik twijfel of het iets zou gegeven hebben met de beweging en de belichting in zo’n grote, donkere ruimte. We hebben er alleszins mooie herinneringen aan overgehouden, en de 3 uur waren voorbij voor we het wisten. Geen moment last gehad van het rechtstaan, maar dat heb je nooit als er zoveel dansbare succesnummers bij zitten waardoor je gewoon moet dansen.

Het zal aan de centrale gast liggen in 2009, maar als ik er geen gloeiende hekel aan heb, is de kans groot dat we volgend jaar weer present zijn voor een nieuwe avond vol vertier en muziek.