Karekiet 39

Op dit moment zijn de mensen van ddc construct (dezelfde mannen die onze trap hebben afgebroken enkele maanden geleden) bezig met ons terras opnieuw aan te leggen. Het vorige terras was samen met de resten van de vorige trap in een container vertrokken. De klinkers waren jarenlang met een hogedrukreiniger mishandeld geweest, waardoor ze poreus geworden waren, lelijk en moeilijk te onderhouden.

(meer…)

Nu het weer het eindelijk toelaat wordt het stilaan tijd om de lenteschoonmaak niet alleen maar binnenshuis te laten woeden. De tuin draagt, na onze escapades in het najaar om de bamboe te verdrijven, waardig de naam ‘patattenveld’, en dat begon stilaan zorgwekkende proporties aan te nemen.

Op deze foto zijn de grote nieuwigheden te zien. We hebben ons namelijk laten verleiden door het reclamefoldertje van de Hubo, en daardoor staat nu een tuinfrees in onze garage te blinken. Welja, dat blinken is er na de eerste keer wel af.

Daarnaast plannen we nu om met de kasseien waar vroeger het grasveld me afgelijnd werd een paadje te leggen. We hebben zo te zien al een mooie collectie, en die liggen dan nog op hun smalle kant. Er zijn er bij die 15cm op 10 zijn. Daarmee, plus de hoeveelheid die nog langs de achterzijde van het voormalige grasveld half begraven wacht op zijn bevrijding, zou een paadje toch wel moeten kunnen.

(meer…)

Voor mijn verjaardag kreeg ik een klimroos. Eentje met gele, ruikende bloemen.

Een hele tijd stond die lekker te ruiken ter hoogte van de garagepoort. Maar daar werd hij voortdurend onder de poten gelopen door een zwart poezenbeest (avontuurlijk ding, dat af en toe eens een kijkje neemt in de garage en dat we Zwartje noemen). ‘s Avonds als we thuiskwamen lag de roos dan ook regelmatig tegen dek.

In principe moest ze geplant worden, maar het plekje waar ik die wilde, in de “voortuin”, was volledig overwoekerd door een struik van de buren.

In een “groene vingers” bui ben ik dan toch aan de struik beginnen knippen om een plaatsje te maken voor mijn roos. En nu staat hij dus in de “voortuin” naast de voordeur. Tegen de muur, zodat hij kan klimmen als het moet.

Vandaag hebben we samen met mijn ouders onze tuin ongeveer verdubbeld in grootte. Wanneer we er toekwamen stond er links en rechts, ongeveer halverwege de tuin, een bosje bamboe. De bosjes werden bossen, en geholpen door het warme en natte weer werkte die bamboe zich op tot joekels van soms wel 7 meter. Op zich was dat allemaal geen probleem. Leven en laten groeien zeg je dan. Pieter had zich tijdens de verhuis eens gestort op één of andere wortel, en die er een beetje uitgekregen, maar daarbij hadden we het gelaten.

Maar dan komt die dag dat er opeens een spriet van 1 meter in het midden van wat er nog rest van je gazon oprijst, en dan begin je te beseffen dat je opties gelimiteerd zijn tot hetzij de bamboe uitgraven, hetzij leven in een jungle. We hebben dan maar voor de eerste optie gekozen.