Als je gehaast bent om naar je werk te kunnen vertrekken kan je die paar minuten krabben missen als de pest. En dan komen daar meestal nog een 5-tal minuten na waar je bijna aan je stuur blijft plakken van de frostbite. Niet aangenaam. Vandaar dus dat we vanaf nu de beide wagens terug binnen zetten.

Het klinkt misschien raar, maar dat is voor mij zo één van die rituelen die me doen voelen dat de winter er staat aan te komen. Er worden terug meer kaarsjes gebrand ‘s avonds, de dekens worden wat vlugger bovengehaald terwijl we in de zetel een filmpje bekijken. De lekker knusse wintermaanden komen eraan. Ik kijk er al naar uit.

We zijn dan gaan kijken bij ons lokaal André Celis bouwpunt naar alternatieven. Daar hadden ze een heel uitgebreide collectie van allerlei types betontegels die ons wel aanstonden, van een type waar geen mos op komt, en die dus betrekkelijk weinig onderhoud nodig zouden hebben.

Bij het vragen van de offerte bij DDC Construct stelde Tom ons de vraag of we eventueel geen blauwe steen zouden overwegen. Budgettair kwam dat goedkoper uit dan de betontegels, waarvan ik eigenlijk wel vond dat het prijsverschil heel groot was tegenover klinkers, ook al ging het om hetzelfde basismateriaal.

Uiteindelijk hebben we dan het type blauwe steen gekozen (er waren 4 afwerkingen mogelijk), en dat wordt nu dus gelegd. Het is een genot om die mannen te zien leggen: er wordt gebruik gemaakt van zo’n landmeter-materiaal om de juiste helling te garanderen, en het plaatsen van een tegel gaat heel nauwkeurig in zijn werk.

Ik zou het niet kunnen.

Eind deze week is er board game night, en dan kan misschien het aperitief en de bijbehorende bbq op ons nieuwe terras gegeven worden. We kijken er al naar uit!

De laatste dag met de oude trapOriginally uploaded by fiammy 

De laatste dag met de oude trap

Dat viel eigenlijk tegen.

Op batibouw stonden bijna geen installateurs, en aannemers voor afbraak werken waren nog verder te zoeken. Als je een sleutel op de deur woning zocht, gebouwd op grond in the middle of nowhere.

Toch hebben we dan na wat navraag te doen, enkele trappen bouwers gevonden die ook de afbraak van ons vorige gedrocht konden regelen.

De trap is besteld, voor de afbraak moet nog iemand langskomen. Geplande levertijd 8 weken.

Ik ben benieuwd.

Nog te vertalen…

Ik was op zoek naar een redelijk specifieke combinatie (Quad core processor, AMD grafische kaart, 3-4 GB RAM) waardoor de winkelketens (Photo Hall, Fnac, Krefel) al bijna zeker uitvielen. Ik heb nog in geen enkele winkel de exacte combinatie gevonden die ik zocht aan een prijs die ook maar in de buurt kwam van deze Dell. Dat kan misschien zijn omdat een quad core processor als semi-professioneel wordt aanzien, en dat is voor de meeste pc-bouwers het sein om er allerlei extra poespas in te steken die strikt gezien niet nodig is, en waar ik ook geen extra cent voor wil neerleggen.

Bij het openen viel op dat het deze keer geen zwarte kast was zoals hij staat afgebeeld op de website van Dell waar ik hem had besteld, maar een witte zijkant, met zilvergrijze randen. Het is eens iets anders, en de vergelijking met de Mac is niet zo ver af. Nu blijken alle Inspiron 530 modellen in het wit te zijn. Ik klaag in elk geval niet.

Dit beestje is snel, zeker in vergelijking met mijn vorige machine (een AMD Athlon XP 1800+, prehistorisch vergeleken met wat er nu op de markt is). Ik ben up en running in Windows Vista op minder dan een minuut. Firefox doet er geen 20 seconden over om op te starten. Dat hebben we wel duidelijk anders geweten. Doordat er 4 processor kernen in zitten, kan ik rustig doorwerken en surfen terwijl mijn antivirus software zijn werk doet, of terwijl grote bestanden worden uitgepakt op de pc. Geen merkbare vertraging te zien. De harde schijf doet wel overuren, want daar zit er maar één van in.

Ik moet toch wel toegeven dat Command & Conquer 3 wat moeite had met de resolutie van mijn scherm. Ik heb de indruk dat de grafische kaart tot de ‘budget’ variant behoort (ik moest er dan ook bijna niets voor bijleggen), want in de native schermresolutie van mijn Samsung (1680×1050) op hoogste detail niveau schokte het beeld toch merkelijk.  Dan maar terug naar 1024×768 gezet, en daar draait alles als een droom.

Nu begint het pijnlijke proces van alles overzetten van de ene pc naar de andere, en beslissen wat ik houd, welke instellingen ik moet veranderen, en welke software ik na installatie nooit heb opgestart. Alles ziet er goed uit, we kunnen er weer een tijdje tegenaan.

Het is een scherm dat niet teveel tierlantijntjes meeheeft, en dat moet ook niet. Ik hoef geen USB hub, camera of luidsprekers in mijn scherm zitten. De zaken die ik nodig heb (USB hub en luidsprekers) heb ik al, en van betere kwaliteit dat hetgeen als extraatje bij zo’n schermen gestopt wordt. En als ik het niet heb, is de kans groot dat ik het gewoon niet wil.

[ad#ad-horiz]

De cijfertjes

Technisch gezien zijn de cijfertjes redelijk indrukwekkend:

• 2 ms verversingstijd
• dynamisch contrast van 8000:1
• een speciale component die vervorming voorkomt
• zowel standaard analoge (VGA) als digitale (DVI/HDCP) aansluiting voor betere beeldkwaliteit
• 1680×1050 beeldresolutie

En ik moet zeggen dat hij niet teleurstelt. Het beeld is van schitterende kwaliteit, stabiel en helemaal niet meer vermoeiend voor de ogen.

Dynamisch contrast

Het dynamische contrast is een functionaliteit dat de sterkte van de lamp aanpast aan de helderheid van het scherm. Zo wordt alles wat minder fel als je een zwarte pagina bekijkt met witte letters erop. Dat kan interessant zijn om de ogen minder te vermoeien als je de hele tijd heen-en weer schakelt tussen terminal schermen (die per definitie een zwarte achtergrond hebben) en de meer gangbare schermen op dit moment met een witte achtergrondkleur. Bij films is het dan natuurlijk minder interessant. Als er opeens een wat duisterder scène komt, zie je opeens niets meer, want het scherm beslist dat het nog donkerder moet zijn, met als gevolg : een mooi zwart schermoppervlak met hier en daar een zweem van donkergrijs…

geen vervorming

De opkomst van de breedbeeld pc-schermen is pas de laatste twee jaar goed doorgekomen. Daardoor is nog heel wat software in omloop die ervan uitgaat dat je werkt met een scherm dat vierkant is van dimensies. Op de portable (met een breedbeeld scherm) geeft dit als gevolg dat alles wordt uitgerokken en je uin het geval van een game speelt met kleine dikke mannetjes met een uitgerokken hoofd. Je zou voor minder overal aliens zien opduiken…

De 2253BW heeft geen last van dat fenomeen, toch met de DVI aansluiting, ik heb niet getest met de bijgeleverde VGA connector. Het scherm merkt dat er een vierkante resolutie wordt doorgegeven door de grafische kaart, en past daar dan een truc op toe zoals we al van televisies gewoon zijn : er wordt links en rechts een zwarte band toegevoegd zodanig dat je beeld in de juiste verhouding blijft. Heel interessant.

Tot slot

De Syncmaster 2253BW is redelijk scherp geprijsd voor een scherm met zijn specificaties, en de verhouding prijs/kwaliteit zal nog blijven verbeteren aangezien hij nog maar net op de markt is gebracht. Er zijn zeker slechtere schermen op de markt.

Een lang weekend heeft ook tot gevolg dat een mens wat minder achter zichzelf aanloopt, en dan begin je op den duur het huis te kuisen. Een zonnige dag maakt het merbau parket in de woonkamer en de keuken zoveel mooier, en dan begin je natuurlijk ook op de details te letten. Die details waren duidelijk: vooral in de keuken, waar nogal veel heen en weer geschoven wordt met stoelen en voeten, was het parket ons aan het smeken voor een behandeling. En die hebben we hem maar gegeven.

Het produkt

Tijdens de verhuis had Joke Parket polish met glanzende laklaag van Hg (Hagesan) gekocht met de bedoeling dat ooit eens te gebruiken als het nodig was. Daarnaast hebben we nu zijn broer staan, de vlekkenverwijderaar voor de gewone schoonmaak. Die Parket polish zouden we dus goed kunnen gebruiken om onze keukenvloer een beschermende laag te geven.

[ad#ad-horiz]

De voorbereiding

De voorbereiding is simpel: eerst alles uit de ruimte die je wil behandelen, en de ondergrond op voorhand nog eens goed schoonmaken. Het laatste wat we willen is dat er zich stof of vuil in de beschermlaag nestelt. Dat krijg je er niet gemakkelijk uit, en dat valt zo op wanneer de zon op je parket schijnt.

De behandeling

Daarna gebruik je gewoon een dweil die niet pluist, en dat om dezelfde reden dat je ook eerst schoonmaakt voor je begint: pluizen in de waslaag vallen zo verdomd op. Je brengt gewoon het product aan zoals je zou dweilen. Een tip: dit doe je best op je blote voeten om geen sporen na te laten in het eindresultaat als je onvermijdelijk toch ergens over moet lopen waar de vloer al behandeld is geweest.

Na een 45-talk minuten kan je, indien dat nodig is, haaks op je eerste keer nog een extra laag aanbrengen. Een uurtje of 3 wachten en je kan er zonder problemen over lopen. Op de pul staat dat het product pas hard is na 3 dagen. Zolang hebben we nu niet gewacht, maar we hebben de meubels toch pas de volgende dag terug gezet, je weet maar nooit.

Het resultaat

Ik was begonnen zonder grote verwachtingen, want ik geloof nooit wat er op zo’n pul staat. Daar krijg meestal gelijk in. Meestal is de beschrijving een deel van de marketing, en zullen ze nooit zeggen dat het een aartsmoeilijk product is, of dat het eigenlijk niet werkt. Hier had ik het moeten weten. Er werd nergens vermeld dat het in een wip klaar was, of dat het makkelijk was, dus de marketing had zo te zien dat stukje tekst over het hoofd gezien.

Het resultaat is verbluffend, en geheel volgens de verwachtingen. Doordat we niet de hele vloer hebben behandeld, is het verschil duidelijk te zien. Je zou zeggen dat onze keuken een nieuwe vloer heeft gekregen. De glans is terug, het hout ziet er niet meer dof uit, en de kleur is mooi bruin-rood, zoals merbeau hoort te zijn. Nu nog zien hoelang het dat volhoudt. Maar voor de kleine moeite die het gekost heeft om de vloer te behandelen is het zeker geslaagd.

Tegen maandag was alles wat tot redelijke proporties herleid. Mijn rechtervoet kon in een schoen, en ik ben dan ook naar de Duitse les gegaan. Op dat vlak gaat alles de goede richting uit. Maar daar kwam Murphy weer rond de hoek loeren.

In de Duitse les zat iemand die zich niet 100% voelde, en de volgende dag had ik het vlaggen : 39,4 graden koorts, draaiend en verstopt hoofd. In bed gekropen van zodra ik thuis kwam, en een dieet gevolgd van dafalgan om de koorts onder controle te krijgen. En nu maar hopen.

Als oplossing heb ik dan een CAT5 kabel tussen de deur van de garage gepropt, en die langs de trap omhoog geleid naar het bureau, waar dan een draadloze router staat. Het is functioneel, maar zoals zoveel zaken die functioneel zijn, was het zicht niet je dat. Om nog maar niet te spreken over de kabel die bijna iedereen probeerde te onthoofden, en die gespannen was tussen de garagedeur (die daardoor niet goed dichtkon) en de trap. Je kon dus niet binnenkomen zonder hem te moeten ontwijken. Ook niet honderd procent.

Daar ben ik dan vorige week tegen uit mijn krammen geschoten. In de HUBO een arsenaal zelfklevende kabelgootjes gaan kopen en op de dag dat pa langskwam zijn we ons dan maar gaan botvieren met de boor op de muren. Het heeft tot vandaag geduurd, maar het is eindelijk zover. Behalve enkele kabelgootjes die heel discreet verstopt zitten, is alle bekabeling verdwenen (behalve het stuk in de garage, maar dat stoort niemand). Na een valse start waar ik de kabeltjes niet juist had gestoken, hebben we nu terug internet.

Nog een stapje verder in alle werkjes die nog liggen te wachten (en waar er constant bij komen).