Eén van de collega’s kwam op de proppen met Kaat Tilley. Dat ik daar zelf niet aan gedacht had.

We spraken bijgevolg af op een stoffenverkoop ten huize Kaat Tilley en ik kwam uiteindelijk thuis met twee zomerse stofjes die mij een “Roman Holiday“-gevoel gaven en een afspraak met Kaat Tilley om wat met die stofjes te gaan doen.

Gisteren hebben we de creatieve geest van Kaat Tilley aan het werk gezien. In een mum van tijd had ze het hele ensemble uitgedokterd. Ik zie het al half voor me, maar het blijft toch spannend.

Benieuwd naar het eindresultaat. Dat zullen we eind-juni normaal te zien krijgen.

Nu volg ik Engelse les (conversatiejaar, veel spreken dus), en dan komt mijn lopend abonnement op The Economist toch wel van pas. Vroeger had ik het eerder voor Business Week, maar enkele jaren geleden besloot uitgeverij McGraw-Hill om de Europese en Aziatische edities stop te zetten, en dan werd het wat teveel amerikaanse navelstaarderij. Vandaar mijn overstap op The Economist, dat zonder speciale edities per wereldregio er toch in slaagt om wekelijks een gebalanceerd overzicht te geven van wat er zich heeft afgespeeld. Spijtig genoeg zit daar een Euroscepticus in de hoofdredactie, die elke week een aspect van de Europese gang van zaken uitvergroot en probeert belachelijk te maken.

Zo zie je maar, de perfecte publicatie bestaat niet. Maar ik zag vandaag tot mijn grote verbazing dat er ook een Audio Editie bestaat sinds enkele weken. De tijd dat het alleen best-sellers waren die werden verkocht op stapels CD’s zodat iedereen de avonturen van Harry Potter of Dan Brown kon volgen terwijl hij of zij in de file stond, is ten einde. The Economist biedt nu een wekelijkse

gratis download aan in mp3 formaat voor abonnees waarin professionelen het grootste deel van de publicatie voorlezen. Mijn Engels accent kijkt er al naar uit, en ik kan me voorstellen dat het ook wel handig kan worden tijdens onze conversatielessen Engels.

Dit lijkt me een logisch gevolg van de multi-channel approach die in alle nieuws-gerelateerde uitgeverijen de plak zwaait. Eenzelfde werk van een schrijver kan via meerdere kanalen aan de man of vrouw worden gebracht, of het nu op papier, via het web of in gesproken vorm is. Web en papier zijn alle twee media die worden gelezen. Het enige verschil voor de eindgebruiker is dat het op papier of een scherm staat. De gesproken editie is een totaal ander zintuig dat wordt bediend, en zorgt er ook voor dat The Economist potentieel op andere manieren kan ‘gelezen’ worden, zoals in de wagen. Hopelijk slaat dit aan, want ik ga nu zo meteen mijn eerste gesproken editie downloaden en aan mijn Engels accent beginnen sleutelen.

De kerstman en Halloween beginnen aan zijn populariteit te knagen, maar op 6 december, zijn eigen dag, is de oude man zo te zien nog op zijn hoogtepunt. Ik heb nog geen blijde intrede van de kerstman gezien of zo. Daar heeft ie nog wat werk aan, wil hij de heilige man uit Spanje van de troon stoten.

Onze beste sinterklaaswensen aan iedereen. Snoep maar eens goed, dit is het beste excuus dat er zal zijn om je eens te laten gaan tot aan de eindejaarsfeesten!

Ik gebruik Wordbook, voor zij die geïnteresseerd zouden zijn in hetzelfde.

Engeland spreekt zelfs over de ‘Storm of the Century’ (maar die century is nog maar 8 jaar ver, dus veel vergelijkingsmateriaal is er nog niet echt. Die is grotendeels aan ons voorbijgegaan, maar mijn voornemen om ‘s morgens met de fiets naar het station te rijden is nu wel voor de volgende dagen naar de vaantjes. Welja, er zullen wel nog kansen komen om mijn sportiviteit te bewijzen…

We hebben de hele avond lang de garage in ijltempo ‘hervuld’, want een groot deel van de inhoud van de garage waren verspreide dozen. Nu we houten rekjes hebben geplaatst (of ineen gevezen), en de resterende dozen op elkaar gestapeld (3 tot 4 hoog) geeft die garage opeens de indruk van bijna leeg te zijn. Daar zal mijn rug blij voor zijn.